Na de dood van Livia hield niemand Tiberius nog in toom.
Hij liet het bestuur over aan Sejanus en ging zelf op Capri wonen.
Daarmee begon een schrikbewind. Niemand was nog veilig.
Sejanus arresteerde Agrippina, haar oudste zoon Nero, en talloze anderen.
Zijn ambitie was grenzeloos.
Hij was gescheiden van zijn vrouw...
Apicata.
Hij nam mijn zus...
Livilla...
als minnares en wilde met haar trouwen.
Mijn moeder wist merkwaardig weinig van wat er gaande was.
Tot ze bezoek kreeg van Apicata.
Sejanus had de kinderen en zij wilde ze terug.
Ze dacht dat ze last zouden krijgen met mijn zus.
Ze wilde nu dat mijn moeder met mijn zus zou praten.
Zij moet zorgen dat ik de kinderen krijg.
Haar zijn ze alleen maar tot last, dat kan ik begrijpen.
Maar voor mij betekenen ze alles.
Mijn dochter woont hier wel, maar we zijn geen vriendinnen.
Ik verfoei mijn dochter en vraag haar geen gunsten.
Ik verfoei haar minnaar en ik verfoei u: u kende hem en trouwde toch met 'm.
En nu komt u bij me klagen over zijn houding jegens u.
Ik walg van jullie.
Jullie hebben van Rome een riool gemaakt, vol ratten.
Eer en plichtsbesef zegt jullie niets.
U rept niet over Rome, terwijl u alles aan Rome te danken hebt.
Jullie hebben 't geruïneerd met jullie inhaligheid.
Het zij zo, maar kom nu niet bij mij klagen.
Het gaat me niet om Rome, maar om mijn kinderen.
Rome mag van mij ten onder gaan, ik wil mijn kinderen.
Als u me niet wilt helpen, zal ik u iets vertellen, zodat u me wel moet helpen.
Ik heb u gezegd dat ik 'teen en ander weet. Luister goed.
Castor stierf geen natuurlijke dood: uw dochter heeft hem vermoord.
Zij en Sejanus hebben hem vergiftigd.
Dat tweetal dingt naar de kroon zal met niets minder genoegen nemen.
Als ik Tiberius dit verhaal vertel...
is het met de reputatie van uw familie gedaan.
U liegt.
Kunt u dit bewijzen? - Slaven kunnen mijn verhaal bevestigen.
Waarom hebt u de keizer niets gezegd? - Sejanus schift z'n post en bezoekers.
Contact zoeken met Tiberius zou me mijn leven kosten.
Maar testamenten leest hij nog steeds, vooral als mensen hem alles nalaten.
En als het niet anders kan, zal ik die weg volgen.
Zonder mijn kinderen is mijn leven niets waard.
Denk na, dochter van Marcus Antonius. Bescherm uw familienaam.
Laat die minnaars regeren, wat zou dat?
Maar zorg dat ik mijn kinderen terugkrijg.
Ze is erg gehecht aan haar kinderen.
Idioot, is dat alles wat je kunt zeggen? - Wat wilt u dan dat ik zeg?
Geloof je haar?
Nee, ik geloof er geen woord van. Ze weet niet wat ze zegt.
Livilla heeft vreselijke dingen gedaan, maar zoiets kan ze niet gedaan hebben.
Welke vreselijke dingen?
Dingen.
Door haar toedoen is Postumus verbannen.
Maar dat weet u.
Nee, dat weet ik niet.
Hoe dan?
Waarom weet ik dat niet?
Het moest geheim blijven, ik ben de enige die 't weet.
Livia heeft haar ertoe gedwongen, denk ik.
En waarom ken ik dat geheim niet en jij wel?
Dat is een lang verhaal, moeder.
Wat moet ik nu?
We vinden wel 'n andere echtgenoot voor je.
En jank niet zo. Het staatsbelang gaat boven jouw huwelijksplannen.
Wat is er?
Ze huilt omdat ze niet met Nero kan trouwen. We vinden 'n ander voor haar.
Denk je alleen aan je eigen genoegens? Bid liever voor zijn veiligheid.
Weg nu, ik wil met je moeder praten. - Ze denkt alleen aan trouwen.
En waar denk jij aan?
Wat bedoel je daarmee? - Wil jij trouwen met Aelius Sejanus?
Je hebt met iemand gepraat. - Is het waar?
Hij heeft me ten huwelijk gevraagd en ik heb ja gezegd.
Ik wil niet alleen leven. - Leef je dan alleen?
Ik woon hier, dus oordeel zelf. - Ik hou niet bij waar je gaat of staat.
Ik ben nog een jonge vrouw, moeder.
Castor is vijf jaar geleden gestorven, ik ben geen Vestaalse maagd.
Met wie je in bed duikt moet je zelf weten.
Maar een huwelijk is wat anders. Of ben je vergeten wiens dochter je bent?
Ik hou van hem, moeder.
En hij van mij. - Hij gebruikt je.
Ik wil er verder niet over praten.
Als je maar niet denkt dat Tiberius 't goedvindt.
Wat gebeurt er met zijn kinderen als je met hem trouwt?
Wat kunnen mij zijn kinderen schelen?
Apicata wil dat ze bij haar komen wonen.
Dus je hebt met Apicata gepraat. - Ze is bij me geweest.
Ze wil dat Sejanus de kinderen afstaat. - Dat doet hij nooit.
Maar ze mag haar kinderen niets eens bezoeken.
Wat heb ik daarmee te maken?
Dat weet ik niet.
Ooit misschien wel heel veel.
Ik kan niet toestaan dat je met Livilla trouwt.
Ik heb lang over je brief nagedacht.
Maar ik kan het niet toestaan.
Mag ik weten waarom niet? - Daar heb je recht op.
Ik zou je moeten verheffen tot de hoogste rang.
Daar gaat 't mij niet om. - Weet ik, maar ik zal wel moeten.
Zal Livilla er lang genoegen mee nemen dat jij geen lid van de senaat bent?
Vraag het haar.
Een vrouw zegt vóór de bruiloft iets anders dan daarna.
Haar broer Germanicus en haar vader, Drusus, mijn broer...
hebben de hoogste functies bekleed.
Niet één groep zou dat van jou accepteren.
Ik heb altijd gezegd dat ik geen hogere rang wil.
Volgens sommigen heb jij je al boven je stand verheven.
Kijk...
hun jaloezie jegens jou is kritiek op mij.
U zegt dat ik te veel vrienden heb, maar ook te veel vijanden.
Zo is 't toch? - Maar wel ten dienste van u.
Dat weet ik. - Ik klaag niet.
Nee, maar je bent teleurgesteld.
Ik wil je iets anders voorstellen.
Iets dat minder bezwaarlijk is.
Nu Nero gearresteerd is, is zijn verloving met Livilla's dochter voorbij.
Wat dacht je van een huwelijk met haar?
Met Helena? - Waarom niet?
Zo'n familieband zou ik veel acceptabeler vinden.
Denk er maar 's over na. Wie willen me allemaal spreken?
Ik heb de lijst hier.
Ik heb aangestreept wie u zou moeten zien, de rest is onbelangrijk.
De aangestreepte personen ontvang ik morgen.
Stuur de rest maar weg. Regel hun problemen zelf maar.
En Agrippina?
Laat haar nu maar komen.
Ik neem aan dat u Nero niet wilt zien.
Was het verstandig van me om hem verbieden met Livilla te trouwen?
Heel verstandig.
En om hem haar dochter aan te bieden? - Hij verdient 't.
Hij is mijn rechterhand.
Anders zou ik al 't werk moeten doen en ieders haat moeten voelen.
Ik laat dat maar al te graag aan hem over.
Je lijkt wel een Griekse tragedie.
En jij een Romeinse klucht.
Die tong van jou zal je opbreken. - Miserabel wrak.
Wat mij opbreekt, is de liefde van het volk voor mij en m'n familie.
En die liefde heb je gebruikt tegen mij.
Tegen 'm?
Germanicus had met het Rijnleger tegen jou kunnen optrekken.
Ze hadden hem tot keizer uitgeroepen, maar de dwaas weigerde.
Elk woord van jou maakt 't me makkelijker.
Het kost je helemaal geen moeite, zo rancuneus ben je wel.
Maar je eigen belang zie je niet. - Jouw belang zie ik maar al te duidelijk.
Je bent een oude man. Een zoon van Germanicus zal je moeten opvolgen.
Ik heb zelf een kleinzoon, het zoontje van Livilla.
Gemellus is een kind, Rome is Egypte niet.
Een kind kan niet regeren. Dat moeten volwassenen doen.
Die zaken regel ik zelf wel.
Je denkt dat jij 't regelt.
Maar hij regelt 't echt: Sejanus.
Die zwarte spin op jouw schouder die z'n gif in jouw oor spuit.
Denk je dat jij Rome bestuurt? Hij is degene die Rome bestuurt.
Als ook mijn laatste zoon dood is, zul je zien wie de baas is.
Lieve schat, wat ben je toch mooi als je kwaad bent.
Wat is 't toch spijtig dat ik je weg moet sturen.
Wat is 'n koningin zonder koninkrijk? Dat krijg je dus.
Weet je waar ik je heen stuur? Naar het eiland Pandataria.
Waar jouw moeder Julia zoveel jaar in ballingschap heeft geleefd.
Haar koninkrijk wordt 't jouwe, dat is niet meer dan rechtvaardig.
Je diepste wens wordt vervuld: je zult koningin zijn.
En Nero stuur ik naar Ponza, een eiland dat nog kleiner is dan het jouwe.
Denk er maar 's over na hoe jullie die machtige rijken willen besturen.
Als je je eenzaam voelt, kan ik je misschien komen opzoeken.
Ze noemen je bloeddoordrenkt slijk, en dat ben je.
Breng mij een wijnrank.
Deze koningin moet gegeseld worden voor ze vertrekt.
Geef uw naam aan mijn secretaris, wij zullen uw verzoeken bekijken.
Commandant, hebt u mijn zaak met de keizer besproken?
Alles is besproken. U hoort de beslissing van de keizer nog.
Als u me nu wilt excuseren.
Papa, je bent weer thuis. Zie je wel dat hij vandaag is gekomen?
Je wist 't niet zeker. - Maar 't is wel zo.
Mogen we bij jou eten? We zijn heel lief geweest, hè?
We hebben al ons huiswerk gemaakt. - Dan is het goed.
En nu naar jullie kamer, ik moet aan het werk.
Waarom mogen we moeder niet meer zien?
Je weet dat ik daar niet meer over wil praten. Waarom luister je niet naar me?
Ze is hier geweest, maar ze mocht niet binnenkomen.
Pap, laat haar toch op bezoek komen. - Naar jullie kamer.
Ik ben heel boos op jullie. - Niet boos zijn.
Dat willen we niet hè, Junius? - Maar we missen haar zo.
Mevrouw Livilla is hier.
Wat een mooi meisje ben jij al geworden, Arria.
Naar jullie kamers nu, ik zie jullie bij 't eten.
Heb je 't hem gevraagd?
Wat zei hij?
Hij wil 't niet.
Waarom wil hij 't niet?
Het klasseverschil tussen ons is te groot, en dat is waar.
Maar we moeten trouwen.
Dat was onze bedoeling.
Daar hebben we op gewacht. Gaf hij nog een andere reden?
Jij zou geen genoegen nemen met mijn huidige status.
Het zou 'n bron worden van gevaarlijke afgunst.
Dan moet je 't later weer vragen. - Volgens mij niet.
We hebben er niet verstandig aan gedaan om 't hem te vragen.
Nu is hij misschien argwanend. - Maar ik heb 't recht om te hertrouwen.
Laten we zonder zijn toestemming trouwen.
Dat kon wel 's gevaarlijk zijn. - Wat moeten we dan?
Ik wil trouwen.
Dat heb je me beloofd.
Ben je van gedachten veranderd? Wil je dan blijven leven als nu?
Ik heb alles gedaan met maar één doel: het recht te krijgen om samen te zijn.
En die ouwe bok zal ons niet tegenhouden.
Hij had wel een ander voorstel.
Hij zei...
Hij zei dat hij niet in principe tegen een huwelijksband met zijn familie is.
Hij stelt voor dat ik trouw met jouw dochter.
Smeerlap dat je bent.
Wat ben jij 'n smeerlap.
Ik vermoord je.
Hou op, luister naar me. - Vuilak, smerig varken dat je bent.
Zo kunnen we samen blijven. - Dat zou je wel willen.
Slapen met moeder en dochter, vuilak, ellendige smeerlap.
Luister naar me.
We moeten praktisch zijn. - Blijf van me af.
Helena betekent niets voor me, maar 't lost ons probleem op.
Ik hoor bij de keizerlijke familie, jij woont bij ons, we zullen samen zijn.
En wat vindt Helena? - Zij heeft te gehoorzamen.
Wij gaan uit elkaar, tot na de bruiloft, maar daarna is alles weer als vanouds.
En jij bedient ons? Als een dekhengst? - Praat niet zo tegen me.
Ik hou van jou.
Bederf 't nou niet, alles gaat volgens plan.
Agrippina en Nero zijn verbannen, die zie je niet meer terug.
Drusus wacht hetzelfde lot: over 'n paar weken wordt hij gearresteerd.
Dan volgt alleen Caligula nog en heeft Tiberius nog maar één bondgenoot: mij.
We moeten verstandig zijn, we hebben al zo lang gewacht.
Je weet dat ik niets ben zonder jou.
Laat mij met Helena praten.
Ik zal haar wel overreden.
Vertrouw op me.
Meer vraag ik niet.
En weer verzoekt de keizer vanuit Capri om een arrestatiebevel.
Eerst waren het Agrippina en haar oudste zoon, Nero Caesar.
En nu is het haar tweede zoon, Drusus Caesar.
Er worden ons geen documenten voorgelegd.
Hij wil slechts dat we akkoord gaan.
Hij wil slechts onze handtekening, alsof we zijn onderdanige vrouw zijn.
Senatoren, ik zet mijn handtekening niet zomaar.
Ik heb geleerd 'n document te lezen voor ik teken.
Wat jullie doen, moeten jullie zelf weten.
Senatoren, ik leg de arrestatie van Drusus Caesar aan u voor.
Ik wil de keizer spreken. Die brieven zijn vervalst, ze zijn niet van mij.
Alstublieft, laat me dan met Sejanus praten.
Alstublieft, laat me eruit.
Zonodig snoer je hem de mond. Verder blijft de deur dicht.
En z'n eten? - Dat krijgt hij niet.
Oom Claudius.
Caligula, waar heb jij gezeten?
Ik heb gelogeerd in 'thuis in Antium, met wat vrienden. Erg gezellig.
Heb je gehoord dat Drusus gearresteerd is?
Erg jammer, vind je ook niet?
Zullen ze 'm vermoorden? - Doet 't je niets? Hij is je broer.
Ik zeg toch dat ik 't jammer vind. - Luister, Caligula.
Ik denk dat je groot gevaar loopt. - Door wie?
Dat geloof ik niet: hij heeft me uitgenodigd op Capri.
Ga je erheen? - Maar natuurlijk.
Iedereen heeft 't enorm naar z'n zin. De verhalen...
Hij schijnt kleine meisjes door zijn tuin te laten rennen als bosnymfen, naakt.
Wat ga je tegen hem zeggen?
Waarover? - Over je moeder en je twee broers.
Wat kan ik zeggen? - Doet het je dan niets?
Natuurlijk wel.
Ik moet uitkijken. Het zijn onzekere tijden.
Je moet een goed woordje voor ze doen.
Natuurlijk doe ik dat, voor moeder althans.
Drusus en Nero kunnen me niets schelen.
Maar ze zijn jouw broers. - Weet ik.
Maar u houdt niet van tante Livilla en zij is uw zus.
Ik hou van mijn zusters, oom. - Ja, dat weet ik.
Soms raak ik vreselijk gedeprimeerd van je.
En uw vrouw is er. - Mijn vrouw? Wat wil zij?
Geen idee, ze is niet mijn vrouw. - Doe niet zo brutaal.
Laat haar maar binnen.
Ik hoorde dat je in Rome was. Waarom heb je me niet opgezocht?
Waarom zou ik?
Een man hoort bij zijn vrouw te zijn. - Wij zijn niet bepaald man en vrouw.
Maar ik kom je opzoeken als je dat wilt. - Het is in je eigen voordeel.
Je mag dan lid zijn van de keizerlijke familie, de ideale man ben je zeker niet.
Kwam je me alleen dat maar vertellen?
Probeer me niet steeds af te troeven.
Ik kwam voor je zus.
En ik wou je even laten weten dat ik 't goed maak.
Gaat met jou alles goed? - Ik denk 't wel.
Dat is je niet aan te zien. - Het is een moeilijke tijd geweest.
Mijn schoonzus is gearresteerd. - Agrippina? Dat was te verwachten.
Wees blij dat je met mij getrouwd bent, mijn broer beschermt je.
Wat kom je doen in Rome? - Ik ben hier voor de Pollio-bibliotheek.
Ik heb 'n geschiedenis van Carthago geschreven, wil je een exemplaar?
Is dat een grapje?
Moeder, Aelia is bij ons op bezoek. - Ik kwam eigenlijk voor Livilla.
Ik wist dat 't niet voor m'n zoon was. - Hij zoekt mij evenmin op.
Die regeling bevalt ons beiden prima. - Daar twijfel ik niet aan.
Vreemd: wie getrouwd is, woont apart, en wie niet getrouwd is, woont samen.
We kunnen 't huwelijk net zo goed afschaffen.
Uw ideeën zijn mij te progressief.
Livilla wacht op me.
Als u me wilt excuseren...
Wat wil zij met Livilla? - Dat weet ik niet.
Misschien wil Sejanus weten hoe 't met Helena gaat.
Maakt die man nu mijn kleindochter het hof?
Ze zien elkaar en hij gaat niet meer met Livilla om.
Wat mankeert Helena? De artsen weten 't niet.
Misschien is 't gewoon een vrouwenkwaaltje.
Doe niet zo idioot, wat weet jij daarvan?
Het meisje ligt al een week in bed.
Ik wil dat je dit aan hem geeft.
Niemand anders mag het zien. En na lezing moet hij het vernietigen.
Hoe gaat het met Helena? AI wat beter?
Wat heeft ze? Hij maakt zich zorgen. - Hij hoort zich zorgen te maken over mij.
Zijn gevoelens voor jou zijn nog steeds dezelfde.
Hij trouwt met Helena voor de vorm. - Hij zou met mij trouwen.
Ik laat hem niet met mijn dochter trouwen.
Maar als Tiberius...
Tiberius heeft het eeuwige leven niet.
Jouw broer is van mij. - Dat weet hij heel goed.
Hij houdt van je. - Hij lijkt heel goed zonder mij te kunnen.
Mannen zijn anders.
Ik word er wanhopig van.
Ik kan niet zonder hem.
Het is maar voor korte tijd.
En alleen maar voor de schijn.
Atticus, schiet 't wat op?
Heel goed, meneer.
We hebben al twaalf exemplaren klaar. Het wordt 'n prachtuitgave.
Hebt u ooit zo'n mooie belettering gezien?
Mooi, maar die versiering is veel te overdadig.
Dat is in de mode.
En wat past er beter bij Carthago dan olifanten?
Ik heb niet om olifanten gevraagd. - Dat weet ik.
Maar ik dacht dat u 't mooi zou vinden.
Nee, dit is een serieus werk. Ik hoef die olifanten niet te zien.
Maar het is een motief. - Een onzinmotief.
Als ik 't over Hannibals maîtresses heb, tekent u dan overal concubines?
Als u olifanten niet mooi vindt...
Goed dan, geen olifanten meer. Onze klant wil geen olifanten.
Zelfs jouw olifanten niet, al zijn ze nog zo mooi getekend.
We gaan onze klant geen olifanten opdringen, de hele editie wordt herzien.
Dat zal tijd kosten. - Maar ik heb er nu een nodig.
Goed dan, een met olifanten.
Weet u dat zeker? - Ja, geef er nou maar een.
Beste Asinius Gallus, wat ben ik blij u te zien.
Eén exemplaar, met olifanten.
Ons werk voor u ligt op schema, het is over 'n week klaar.
Een werk over Carthago, hoor ik? - Ze kopiëren 't hier, zonder olifanten.
Je krijgt er een. - Heb je mijn essay...
over Pollio en Cicero gelezen? - Ja, ik was 't niet met je eens.
Loop dan met me op naar de senaat, dan kun je 't mij uitleggen.
Jullie halen alle olifanten weg, ik wil alleen kale tekst zien.
O, wat zullen zijn lezers blij zijn.
Ik heb Pollio vaak horen spreken. Hij kon niet tippen aan Cicero.
Cicero's redevoeringen waren gezwollen en vol eigendunk.
In het echt zal het nog erger geweest zijn.
Asinius Gallus.
Lucius Asinius Gallus, ik heb een bevel voor uw arrestatie.
Wat heb ik gedaan?
Zaaien van tweedracht tussen de keizer en commandant Sejanus.
Is dit een grap? - Dit is geen grap.
Ik zou maar opschieten met schrijven. Straks heb je geen lezer meer over.
Tekenen.
Wat is 't? - Een bekentenis.
Van wat? - Je complot met Drusus.
Tekenen.
Jij hebt 't geschreven, teken zelf maar.
Tekenen zul je.
Ik teken niets dat jij na m'n dood kunt gebruiken.
Berecht me of vermoord me.
Je schuld staat ook zonder proces vast.
Dat zegt elke corrupte orderbewaarder.
Want dat ben je en dat had je moeten blijven.
Ik heb je carrière gevolgd, ik vond 't onthullend.
Nu pas begrijp ik hoe 'n bekrompen geest vol ambitie en zonder geweten...
een land vol slimme lieden ruïneert. Onze beschaving deinst terug...
voor een adem die zo onvoorstelbaar stinkt.
Maar jij bent niet echt de vernieler, die moeten we elders zoeken.
Jij bent slechts de verrotting...
die na de dood woekert, het uiterlijke teken van de dood.
Jij bent voor mij een levende geschiedenisles.
Jij bent het levende bewijs dat de mensheid bovenal...
haar reukzintuig nodig heeft.
Breng 'm weer bij bewustzijn, we beginnen opnieuw.
Gallus is gearresteerd, op de trap van de senaat. Ik was erbij.
Lees dit. - Hoezo? Wat is dit?
Ik begrijp 't niet, dit is 't handschrift van Livilla.
Lees wat daar staat.
Zij tweeën hebben Castor vergiftigd.
Apicata had gelijk: mijn dochter heeft haar man vermoord. Ze schrijft 't zelf.
Nu wil ze dat hij Tiberius vermoordt en 'n staatsgreep pleegt.
Dat is makkelijk, zegt ze. De garde eet uit zijn hand.
Maar wat is dit? - Nogal wiedes: kladjes van haar brief.
Het moet een moeilijke brief geweest zijn. Ze kruipt voor hem door het stof.
Hoe hebt u ze gevonden? - Een slaaf ruimde haar kamer op.
Hij wou alles verbranden, terwijl het papier nauwelijks beschreven is.
Ik dank de goden voor mijn zuinigheid.
Hij is verdorven, maar zij is nog erger: een monster.
En ik heb haar op de wereld gezet.
Ze is Helena aan 't vergiftigen.
Ze vergiftigt haar, langzaam vergiftigt ze haar.
Ze is bezeten van die man en wil hem koste wat kost hebben.
Wat moeten wij doen? - Tiberius moet 't weten.
Wilt u dat de mensen weten dat uw eigen dochter...
En elk contact met Tiberius loopt via Sejanus.
Wat ben jij aan het schrijven? - Mijn geschiedenis van Carthago?
Heb je het klaar? - Ja, ik laat het kopiëren.
Ik heb één exemplaar bij me. Wilt u het lezen?
Nee, luister wat je moet doen.
Vraag Sejanus toestemming om Tiberius te bezoeken.
Zeg dat je zijn toestemming wilt vragen om je werk aan hem op te dragen.
Sejanus vindt dat vast wel goed. Hij minacht je en zal niets vermoeden.
We plakken die stukken papier in een rol, met een brief van mij.
En jij zegt Tiberius dat hij die eerst moet openmaken.
Ja, maar dit exemplaar wil ik hem niet geven.
Het staat vol olifanten.
Wat ben je toch stom. Niemand leest dat werk van jou, zeker Tiberius niet.
Die kijkt alleen naar plaatjes van naakte vrouwen.
Oom Claudius, nee maar...
Wegwezen.
Weet je wat hierin staat?
Je moeder is een nobele vrouw. - Wat is er gebeurd?
Mijn zoon blijkt vergiftigd te zijn door z'n vrouw.
Tante Livilla? Ik heb altijd geweten dat die vrouw niet deugt.
Zij en Sejanus hebben hem vergiftigd.
En nu willen ze mij vermoorden.
Wat kunnen mensen verachtelijk zijn.
Het gaat er nu om...
hoe we hem moeten arresteren.
Hij heeft de garde in de hand.
Vierduizend man.
Ze zijn allemaal trouw aan hem, niet aan mij.
Zijn trouwe dienaar, niet de mijne.
Castor heeft me gewaarschuwd.
Maar ik wilde niet luisteren.
Zit er niemand bij die u kunt vertrouwen?
Geen enkel integer persoon?
Niet dat ik weet.
Schetst dat niet een gruwelijk beeld van onze tijd, oom?
Maar als er geen integer persoon te vinden is...
zoek dan een ambitieus iemand. Probeer de dief met een dief te vangen.
Ken jij zo iemand? - Zeker.
Sertorius Macro, Sejanus' rechterhand.
Hij is erg geliefd bij de troepen. - Hij heeft Gallus gearresteerd.
Is hij niet trouw aan Sejanus? - Natuurlijk.
Maar zolang Sejanus er is, maakt hij geen promotie.
En hij is heel ambitieus.
Ken je hem persoonlijk?
Nee, maar ik heb vaak met z'n vrouw geslapen.
En is overspel een kennismaking met de echtgenoot?
Hij weet ervan.
Zoals ik al zei: hij is ambitieus.
Jij wordt mijn opvolger.
Gaius Caligula.
Dat heb ik besloten. Jij blijft hier bij mij.
Rome heeft jou verdiend.
Ik zal je koesteren als 'n adder aan haar boezem.
Is dat een grap, oom? - Nog niet, maar dat komt nog.
Ik moet Sejanus verrassen.
Hij mag niets vermoeden.
Ik zeg tegen hem dat ik naar Rome kom.
Hij wacht me voor 't senaatsgebouw op, dan krijgt hij 't te horen.
En zijn vrienden dan? Hij heeft heel veel vrienden.
Jij en ik maken een lijst, tijdens 't eten.
Een lange lijst.
De stad zal gezuiverd worden.
Ze zal leeglopen, alsof ze een heel jaar vijgen had gegeten.
Ik zal Rome's darmen zuiveren, de straten zullen overlopen als 'n riool.
Heil, Sejanus. - Macro, wat doe jij hier?
Ik heb een boodschap van de keizer voor de senaat.
Waar is de keizer? - Hij wacht buiten de stad.
Waarom laat hij mij dat niet doen? - Dat is in dit geval wat moeilijk.
Hij wil dat jij beschermheer van de stad wordt.
Zijn opvolger, met andere woorden.
Dien het verzoek dan maar snel in.
JĲ mag mij opvolgen.
Moet papa niet wachten op de keizer?
De keizer komt blijkbaar niet, zoals altijd.
Wat jammer, dan kunnen we net zo goed naar huis gaan.
Kapitein van de garde.
Kent u dit zegel? Lees maar.
Breng je eenheid naar de kazerne. Iedereen blijft daar tot ik er ben.
Van keizer Tiberius aan de senaat van Rome.
Deze brief gaat over iemand die jaren mijn steun en toeverlaat is geweest.
Lucius Aelius Sejanus, de commandant van mijn garde.
Hij heeft geen senatoriale rang, maar is als dank met eerbewijzen overladen.
Senatoren, wat is er erger dan schending van vertrouwen?
Ik heb onweerlegbaar bewijs van een samenzwering...
om uw keizer te vermoorden en een staatsgreep te plegen.
Het is een plan van de man die ik als geen ander vertrouwde.
Lucius Aelius Sejanus.
Het komplot is al zover gevorderd...
dat ik, uw keizer, de stad niet durf te betreden zonder zekere garanties.
Wat is er aan de hand? - Sejanus wordt gearresteerd. Ga opzij.
Ter bescherming van u en uw keizer, van de senaat en het volk van Rome...
eis ik de aanhouding van Sejanus en al zijn trawanten.
Getekend: Tiberius Claudius Nero Drusus Caesar.
Ik leg u de vraag voor: volgt de senaat het advies van de keizer?
U doet me pijn.
Papa.
Ik kan ze niet zomaar vermoorden, het zijn nog kinderen.
Ze staan op de lijst, dus schiet op.
Het meisje is nog maagd. Een maagd vermoorden brengt de stad onheil.
Zorg dan dat ze ontmaagd is voor je haar vermoordt. Schiet op.
Macro, wat hebben ze met mijn kinderen gedaan?
Die zijn je voorgegaan, net als vele anderen.
Maak hem af.
Moeder, laat me eruit.
Wat bent u aan 't doen? Waarom doet u dat? Wat gaat u met haar doen?
Laat haar eruit. Hoe lang moet ze daar blijven?
Tot aan haar dood.
Tot haar dood? Bent u gek geworden? Dat kunt u uw dochter niet aandoen.
Dat is haar straf. - Hoe kunt u dat allemaal aanhoren?
Dat is mijn straf.
Laat me alleen, Claudius. Ik blijf hier wachten tot ze dood is.
Laat me alleen.
Claudius, help me. Ze vermoorden iedereen, elke vriend, elk familielid.
Ze mogen mij niet pakken. Jij moet me redden.
Ik zal alles doen, Claudius. Ik wil me hier verstoppen.
Ik ben jouw vrouw, jij moet me beschermen.
Overal vinden executies plaats, de senaatstrap ligt vol lijken.
Ze hebben zelfs zijn kinderen vermoord.
Ze hebben haar eerst verkracht en hem zijn feestgewaad aangetrokken.
Apicata heeft zelfmoord gepleegd toen ze zag wat ze met de lijkjes deden.
Rome, ik heb genoeg van je.
Ik walg van je.
Mijn familieband met Sejanus had me mijn leven kunnen kosten.
Maar door mijn moeder was ik veilig.
Ik mocht scheiden van Aelia...
en een achtste deel van haar bruidschat teruggeven.
Ik heb alles teruggegeven.
Ze moet me voor gek hebben versleten.